Autor: Lidka

Hobbit – początek współczesnego fantasy

Kiedy pewnego wieczoru profesor filologii angielskiej J.R.R. Tolkien zasiadł przy biurku, by sprawdzić prace oddane przez studentów, nie spodziewał się jeszcze, że za chwilę zmieni na zawsze współczesną literaturę. Podczas przeglądania jednej z prac natrafił na pustką kartkę. Nie myśląc wiele, wsunął ją do maszyny do pisania i napisał zdanie, które miało w przyszłości wpłynąć na życie jego i wielu milionów osób na całym świecie: „W pewnej dziurze w ziemi mieszkał sobie pewien hobbit„…

 

Inspiracje i potrzeba tworzenia

Naturalnie, kiedy już tajemniczy hobbit zamieszkał w swojej dziurze w ziemi, należało wyjaśnić, czymże jest ta istota. Tolkien, jako ojciec małych dzieci, miał dobre powody, by tworzyć baśnie i fantastyczne opowieści. Zabrał się więc do pracy i po jakimś czasie zdanie, które napisał niegdyś na pustej kartce, wykiełkowało w opowieść o wyprawie tytułowego hobbita – Bilba Bagginsa – który decyduje się pomóc trzynastu krasnoludom w odzyskaniu zrabowanego przez smoka skarbu. Tolkien osadził akcję swojej powieści w Śródziemiu – świecie, który narodził się w jego głowie jeszcze przed I Wojną Światową. Swojskie okolice angielskiej wsi, które kochał ponad wszystko, posłużyły za inspirację dla przyjaznego kraju hobbitów (który później otrzyma nazwę Shire), a okropieństwa, jakich doświadczył podczas służby w wojsku, między innymi w bitwie nad Sommą, pozwoliły opisać z ponurym realizmem rozlew krwi w Bitwie Pięciu Armii. Zanim jednak dotarł do opisu tej drugiej, przerwał pisanie, by dobrze zastanowić się nad strukturą zakończenia – opowiedział jego prowizoryczną wersję swoim dzieciom, ale zwlekał z przelaniem go na papier.

 

Od recenzji do wydania

Tolkien początkowo pokazał swoje niedokończone dzieło przyjaciołom i rodzinie. Pewnego dnia zainteresowała się nim przedstawicielka wydawnictwa George Ullen & Unwin. Poprosiła profesora, by ukończył powieść, a następnie pokazał ją jej szefowi. Stanley Unwin uznał, że książkę dla dzieci recenzować powinno właśnie dziecko, więc poprosił o opinię swojego 10-letniego syna Raynera. Chłopiec po przeczytaniu powieści wyraził się pozytywnie na jej temat. Dostał za swoją pracę szylinga, a książka, zatytułowana „Hobbit, czyli tam i z powrotem” trafiła na półki w księgarniach. Od tamtego czasu sprzedała się w wielu milionach egzemplarzy na całym świecie.

 

Niezapomniani bohaterowie

„Hobbit” przedstawił czytelnikom grupę barwnych i zapadających w pamięć postaci, z których część powróci wiele lat później we „Władcy Pierścieni”. Główni bohaterowie powieści to osoby znane obecnie chyba wszystkim miłośnikom literatury:

– Bilbo Baggins, spokojny hobbit w średnim wieku, który zostaje wyrwany ze swej ciepłej norki, by wyruszyć na niebezpieczną wyprawę z czarodziejem i trzynastką krasnoludów;

– Gandalf, stary i mądry czarodziej, którego rady i przemyślane decyzje pomagają kompanii osiągnąć cel;

– Thorin Dębowa Tarcza, następca tronu krasnoludzkiego królestwa Ereboru, który zamierza odebrać smokowi Smaugowi zrabowany przeń skarb i pomścić śmierć swoich rodaków;

– kompania Thorina, do której należą: Balin, Dwalin, Bifur, Bofur, Bombur, Kili, Fili, Oin, Gloin, Nori, Dori i Ori, wszyscy stanowiący razem wesołą i dającą się lubić gromadkę.

 

Więzień historii

O autorze

James Dashner, w ostatnich latach okazał się być nazwiskiem tak popularnym i rozchwytywanym, co najmniej jak Suzanne Collins czy John Green. Amerykański pisarz znany jest wśród młodzieży ze swojej fantastycznej twórczości, a zabłysnął na rynku, dzięki „Więźniowi Labiryntu”, który osiągnął ogromną popularność po powstaniu ekranizacji serii. Była to jego trzecia seria książkowa i obecnie najbardziej popularna. Mimo iż filmy są chętnie oglądane i zdobywają wysokie oceny, samej książce nic na szczęście nie brakuje. Lekkie i wciągające pióro autora sprawia, że czytelnicy w każdym wieku zostają pochłonięci przez lekturę już od pierwszego zdania.

Fabuła

Trylogia „Więzień labiryntu” opowiada historię grupy nastolatków zamkniętych w tajemniczym labiryncie, z nastoletnim Thomasem na czele. Chłopak budzi się w obcym miejscu, nie pamiętając nic, prócz swego imienia. Tak dzieje się z każdym, kto trafia do Strefy. Nikt nic nie pamięta, nikt nie zna powodu. Nikomu również nie udało się wcześniej stamtąd wydostać. Podczas, gdy śmiertelny wirus szerzy się wśród chłopców, do Labiryntu trafia pierwsza dziewczyna, i jednocześnie ostatnia. Wszyscy uświadamiają sobie, że Thomas i Teresa mogą być kluczem do odkrycia sekretów czających się w murach Labiryntu i odnalezienia wyjścia. Zanim jednak tak się stanie, będą musieli zmierzyć się z niebezpieczeństwami, jakie tam na nich czekają.

Tak na dobrą sprawę, Dashner wrzuca nas w wir wydarzeń niemal od samego początku. Od pierwszej do ostatniej strony dowiadujemy się nowych rzeczy o wykreowanym przez pisarza, dystopicznym świecie. Roztacza on przed nami okrutną wizję przyszłości, rodem z „Igrzysk Śmierci”. Przy ilości wydarzeń, informacji i różnorodności postaci, fakt, iż akcja ma miejsce w większości w jednym miejscu, wcale nie umniejsza książce. Trudno jest przewidzieć, co wydarzy się za chwilę. Fabuła pełna jest dramatyczności, zwrotów akcji, tajemnic, intryg, ale również niezwykłego, specyficznego humoru, który jest cechą bardzo oryginalną wśród książek z gatunku Young Adult. Wyobraźnia twórcy nie zna granic. Bohaterzy zmagają się z nowymi, nieznanymi nam dotąd w literaturze stworzeniami, przeżywają przygody, budują przyjaźnie oraz podobne im relacje. Główny protagonista to postać odważna, inteligentna i niezwykle znacząca dla przebiegu akcji. Podobnie z Teresą, która jako jedyna dziewczyna w fabule, stanowi siłę, niezłomność, rozsądek i zaskakuje czytelnika na każdym kroku. Po drodze uświadamiamy sobie, że postacie drugoplanowe nie odstają im ani na krok i wzbudzają sympatię, a czarne charaktery to jedne z tych, które uwielbiamy nienawidzić. „Więzień Labiryntu” to jedna z tych historii, w których czytelnik po prostu przepada i nie odrywa się aż do ostatniej strony, przeżywając wraz z bohaterami wszystkie wzloty i upadki, śmieje się wraz z nimi, gdy dramat i humor przeplatają się ze sobą, a serce bije mocniej, kiedy stawiają czoła niebezpieczeństwu. To książka, która trzyma w napięciu do samego końca.

 

Igrzyska śmierci

Igrzyska śmierci” to pierwszy tom bestsellerowej trylogii o tej samej nazwie autorstwa Suzanne Collins. Powieść ukazała się w Stanach Zjednoczonych w 2008 roku, w Polsce rok później nakładem wydawnictwa Media Rodzina w tłumaczeniu Małgorzaty Heski-Kołodzińskiej oraz Piotra Budkiewicza. Jest to powieść młodzieżowa z gatunku science-fiction, która osiągnęła wielki sukces popularności – przez wiele tygodni w czołówce rankingu New York Times’a utrzymywały się wszystkie trzy tomy serii. Na podstawie książki nakręcono także głośny hit kinowy, w której w role głównej bohaterki wcieliła się Jennifer Lawrence.

Na zgliszczach dawnego świata

Akcja rozgrywa się w Panem – totalitarnym państwie podzielonym na dwanaście dystryktów, które rozciąga się na terenie dawnych Stanów Zjednoczonych zniszczonych ciężką wojną. Aby utrzymać reżim władze centralne organizują Głodowe Igrzyska – przerażające widowisko, w którym bierze udział dwudziestu czterech nastolatków, po dwóch z każdego dystryktu. Zasady są proste: umieszczeni zostają oni na potężnej arenie, w której mają walczyć ze sobą do śmierci. Wygrywa ten, który jako jedyny pozostał przy życiu. Wszystkie chwyty są dozwolone, im brutalniej, tym lepiej. Koszmarna tradycja spotyka się z entuzjazmem w bogatych dystryktach – transmitowana jest w telewizji i uznawana za świetną rozrywkę. Zamożni arystokraci lubują się w oglądaniu nastolatków podejmujących trudne decyzje – zabić drugiego człowieka, czy samemu zostać zabitym. Krwawa danina traktowana jest zgoła inaczej w najbiedniejszych dystryktach, który co roku wysyła dwóch swoich nastolatków na pewną śmierć. Uznawana jest tam za metodę ucisku i zniewolenia, ale nikt nie może tego powiedzieć głośno…

Dramatyczna decyzja

Dystrykt 11 należy do najbiedniejszych – ludzie z trudem wiążą tam koniec z końcem, panuje nieustanny głód, a inwigilacja władzy daje się głęboko we znaki. W takich warunkach dojrzewać musi Katniss Everdeen. Po śmierci swojego ojca musiała szybciej dorosnąć, aby zająć się matką i młodszą siostrzyczką. Codziennie ciężko pracuje na to, aby dostarczyć swojej rodzinie chociażby trochę świeżego jedzenia, aby jakkolwiek poprawić los, w którym wszystkim im przyszło egzystować. I w tym roku odbywa się losowanie do Głodowych Igrzysk – w dystrykcie 11 jest to bardzo ponura ceremonia. Wszyscy stoją cicho, chcąc aby wybór nie padł na członka ich rodziny. Wtedy dzieje się coś, co na zawsze zmienia życie Katniss Everdeen, coś co powoduje, że stanie ona przed trudną decyzją, ale długo nie zawaha się jej podjąć. Dziewczyna będzie musiała stanąć przed wyjątkowo trudnym zadaniem…